آخرین اخبار

30. مهر 1394 - 14:48   |   کد مطلب: 999
شاعر آييني كهگيلويه و بوير احمد گفت: گذشتگان ما در كهگيلويه و بويراحمد محرم را با شكوه برگزار مي كردند و با باورهاي بسيار عميق نذوراتي براي پذيرايي عزاداران سيد الشهدا تقديم مي كردند و با اشعاري به استقبال محرم مي رفتند.
ghalamedena.ir

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دانش آموزان کهگیلویه و بویر احمد(قلم دنا)، فريدون داوري از شاعران آييني و پژوهشگران كهگيلويه و بوير احمد مي باشد كه با خلق آثاري فاخر و ارزشمند آداب و سنت هاي بومي استان را حفظ كرده و در قالب 12 كاست عاشورايي ارايه كرده است، به همين خاطر خبرنگار ما در قالب گفت و گو با اين شاعر و هنرمند فرهيخته استان اداب عزاداري استان را تحليل كرده است.

 

زندگي را هر كه از آموخت چيست      يا چو مردان مرد يا مردانه زيست

 

در ميان تمام حوادث، اتفاقات و نهضت هايي كه در جهان اتفاق افتاده است نهضتي برجسته تر از كربلا نمي توان پيدا كرد، در اين قيام حضرت حسين(ع) بعد از زيارت خانه خدا كعبه دوم را انتخاب مي كند و بسوي كربلا حركت مي كند و نه تنها براي شعيان بلكه براي تمام آزادگان جهان بعنوان يك الگوي شجاعت و ايثار ماندگار مي شود تا جايي كه گاندي رهبر آزادي هند مي گويد مبارزه را از حسين ابن علي(ع) آموختيم كه در حال جان دادن لبخند مي زدند.

 

امام حسین (ع) ميفرمايد اي قوم اگر دين هم نداريد لا اقل آزاده باشيد و اين نكته بسيار تكان دهنده است كه بسياري از انسان هايي كه به امام حسين(ع) عشق مي ورزند آزادگي و آزادمردي حضرت را قبول دارند

 

وي به فلسفه قيام عاشورا اشاره كرد و افزود: امام نه براي قدرت، ثروت و تكيه زدن بر حكومت قيام نكرد بلكه فلسفه اصلي قيام عاشورا امر به معروف و نهي از منكر و احياء سنت جدش بود تا مشي خلفاي گذشته را اصلاح كند و با خون خود از انحراف دين جلوگيري كند.

 

 داوري گفت: دشمنان امام زراندوزان و دنيا طلباني بودند كه با اسلام ناب محمدي مخالف بودند و نهايتا سرور و سالار شهيدان را به شهادت رساندند.

 

اين شاعر و پژوهشگر كهگيلويه و بوير احمدي هنر را بهترين قالب براي ماندگاي وقايع دانست و عنوان كرد: براي توصيف، تحليل و ماندگار كردن واقعه هاي آزادي بخش با كمك هنر و ادبيات صورت مي گيرد و مقام معظم رهبري مي فرمايند هر انديشه اي در قالب هنر نگنجد ماندگار نخواهد بود.

 

وي شعر را آئينه ي  احساس و عاطفه شاعر دانست و گفت: از روزي كه حادثه كربلا اتفاق افتاده است تا امروز شاعراني كه به آزادي، اسلام و اهل بيت عشق مي ورزيدند طبع آزمايي كرده اند و در قالب شعر و نوحه سرايي ابراز ارادت كرده اند.

گذشتگان ما در كهگيلويه و بوير احمد محرم را با شكوه برگزار مي كردند و با باورهاي بسيار عميق نذوراتي براي پذيرايي عزاداران سيد الشهدا تقديم مي كردند و با اشعاري به استقبال محرم مي رفتند.

ماه محرم اوميه             شادي رته غم اوميه

اوو من حرم كم اوميه       عباس تاتم اوميه

 

در استقبال محرم با اين نوحه خواني اهالي روستا جمع مي شدند و ميداني را كه معمولا در مركز روستا بود براي عزاداري نظافت و آماده مي كردند و تنه خشكيده درخت بزرگي را آتش ميزدند و از نور و گرمايي آن براي عزاداري استفاده مي كردند، چون آن زمان برق نبود و حتي فانوس هم بسيار كمياب بود.

 

در آن زمان سينه زني ها با سبك هاي سه سنگ و يك زن و با دست بود ولي بعدها كه به شهرها متصل شديم زنجير زني را هم ياد گرفتيم.

 

متاسفانه سينه زني هاي يك سنگ و سه سنگي كه با شور و شعور بالا همراه بود و خوب هم خوانده مي شد الان مخلوطی شده است از نوحه هاي ساير استانها و اقوام ديگر.

 

امروزه بخشي بوشهري مي خوانند و برخي بخاطر روابطي كه با استان هاي همسايه داشتند تحت تاثير اردكاني ها، بهبهاني ها، چهار محالي ها و اين اواخر سبك هاي مداحي جديد قرار گرفتند.

 

سينه زني فقط براي عزاي حسين بود و هيچ كس براي ريا نبود و اجراي برنامه عزاداري با صميميت و دلسوزي خاصي بود احساس مي كردي همه افراد عمق فاجعه را درك كرده اند.

 

 

سينه زني و عزاداري جوانان امروز با نسل گذشته كاملا متفاوت است در گذشته كسي به خودش حتي اجازه لبخند زدن نميداد و همه جوانان قلبا ناراحت حادثه عاشورا بودند و با ريتمي محزون و با محتوا به عزاداري مي پرداختند.

 

گاهي وقت ها چوش ها(چاووش خوان ها) به منطقه مي آمدند و با پرده خواني چون در آن دوران رسانه هاي تصويري وجود نداشت اولين عزاداري هاي مصور توسط چاوش خوان ها اجرا مي شد كه مردم استقبال بسيار خوب داشتند و به چاوش خوان ها هداياي ارزشمندي تقديم مي كردند.

 

چوش ها( چاوش خوان ها) مرثيه خوان ها، تعزيه خوان ها و پرده خواناني بودند كه از ساير استان ها مي آمدند و اكثرا سادات بودند برنامه چاووش خواني برنامه هاي سينه زني، نوحه خواني، پرده گرداني و تعزيه اجرا مي شد كه عميقا مردم را تحت تاثير قرار مي داد.

 

مردها خيلي مردانه سينه مي زدند و زن هاي آبادي با فاصله اي مشخص پشت سر مردان دايره هايي تشكيل مي دادند و عزاداري مي كردند و معمولا شعرهاي خاصي مي خواندند.

اي ماه ماهور ايما سلطون و سرور ايما

امام حسينه كشتن  اي خاك بر سر ايما

يا اين شعر:

دو طفل شهربانو

 نخرده شير مادر

 رتن و جنگ كافر   

 

برخي از افراد بومي گاهي تك بيتي، دو بيتي، چند بيتي و مثنوي هايي هم ميسرودند؛

آخي و دشت كربلا              شمر لعين و بي حياء

مهلش ندا كه روز ورا          سرشه بري او وش ندا

يا شعر:

شهر گل شهر گل وابي       شير زردم و گل وابي

 

اين نوع شعر سرودن ادامه داشت تا انقلاب اسلامي كه شاعران بومي شعر فارسي سرودند ولي بعضي از شاعران مثل ما به فكر بازسازي و حفظ سنت ها بوديم تا خوبي هايي را كه در فرهنگ قديم بوده را نهادينه كنيم واين كاري بسيار سخت و پيچيده بود، بايد اول مقام شناسي مي كرديم، مقتل ها را خوب مي خوانديم، كتاب هاي لهوف، مقتل ابن طاووس، مختارنامه و فريادي بر تحريف هاي عاشوراي شهيد مطهري را مي خوانديم تا بتوانيم بدون اغراق در ثبت اين واقعه عظيم سهمي داشته باشيم.

 

اولين كار اجراي كاست مداحي( اي ابوالفضل اي ماه هاشمي) بود و بعد از آ 12 كاست چون عمه زينب، درد گرون، نينوا توليد كرديم كه برخي بر اساس مقام هاي قبلي بودند ولي برخي را خلق كرديم و برخي بر اساس تك بيت هاي بجا مانده بود.

 

 به اين خاطر که ماها تحت تاثير حماسه خواني هاي قديم چون حمله حيدري بوديم و شاهنامه هم در فرهنگ ما بود بيشتر اشعار را حماسي سروديم و اجرا كرديم تا ضمن حالت عاطفي و مرثيه از مظلوم نمايي جلوگيري كنيم و حماسه شيرمردان عاشورايي را آنگونه كه شايسته است بيان شود.

اي ابوالفضل اي ماه هاشمي       هم علمداري هم برارمي

پهلون غم و دل درارمي           سه زمسون كه بيا بهارمي

يا جايي كه به حضرت زينب(س) مي رسيم بايد جور ديگري به شعرمان نگاه كنيم:

بي ستاره بي برادر آسمان زينب است     گريه آب و گريه خواب و گريه نان زينب است

يك زن تنها ميان شام ويران زينب است    جاي  چوب تازيانه بر لبان زينب است

بر در دار العماره كاروان زينب است       آنچه مي سوزد خدايا استخوان زينب است

يك سر بي نعش تنها هم زبان زينب است    يك نفر در كاروان رنگين كمان زينب است

نيمي از تاريخ عاشورا از آن زينب است    ذوالفقاري جاودانه در بيان زينب است

 

از همه شاعرن، مداحان و خادمان اهل توقع دارم هرگاه خواستند شعر بسرايند حتما مقتل ها و كتاب فريادي بر تحريف هاي عاشوراي شهيد مطهري را بخوانند و از تجربه ديگران استفاده كنند و هيئت ها هم بدعت نگذارند و الفاظ سبك و بي محتوا بكار نبرند شور حسيني بايد همراه با شعور حسيني باشد نه با قمه زني، حرف ركيك، رقص هاي دراويشي و سما كردن شان عزاداري امام حسين را زير سوال ببريم و بهانه دست دشمنان دين بدهيم.

انتهای پیام/ش مومن نسب

تصاویر تکمیلی: 
ghalamedena.ir

دیدگاه شما